Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου, 2021

«Ακόμα κι αν ο πατέρας και η μητέρα μου με εγκαταλείψουν, ο Κύριος θα με φροντίσει»

π. Λίβυος

Πολλοί από εμάς περνάμε ολάκερη την ζωή μας, προσπαθώντας να κερδίσουμε την αποδοχή των άλλων. Και τι δεν κάνουμε για να νιώσουμε ότι μας αποδέχονται οι άλλοι. Μα πίστεψε με, εάν εσύ ο ίδιος δεν αγαπήσεις και αποδεχθείς τον εαυτό σου όλος ο κόσμος να σου φωνάζει «σ αγαπώ» εσύ θα ακούς «δεν αξίζεις» .

Όλοι να είναι μαζί σου εσύ θα νιώθεις μόνος. Θυμηθείτε λίγο, στην προσπάθεια μας να γίνουμε αποδεχτοί τι πράγματα έχουμε κάνει. Από φαινομενικές αρετές και ηρωισμούς μέχρι μεγάλες αμαρτίες. Τα πάντα αρκεί να αισθανθούμε ότι κάποιος μας αγαπάει, ότι κάπου ανήκουμε. Από τα ρούχα που φοράμε, το πως κόβουμε τα μαλλιά μας, τις παρέες που κάνουμε, τα μέρη που συχνάζουμε, τα βιβλία που διαβάζουμε, τα σπίτια που αγοράζουμε ή το επάγγελμα που κάνουμε κ.ά. πολλά, φανερώνουν την αγωνία μας να γίνουμε αποδεκτοί. Ζούμε την ζωή ενός άλλου με το δικό μας κορμί και την δική μας ψυχή, αλλά δεν είμαστε εμείς. Εάν όμως γνωρίζαμε πόσο σημαντικοί είμαστε για τον Θεό, ότι δεν μας έφερε τυχαία στην ύπαρξη από το μηδέν, ότι οι γονείς που μας γέννησαν, το μέρος που μεγαλώσαμε και οι παραστάσεις που πήραμε δεν ήταν τυχαίες, και οτι ο Θεός επέλεξε να ζήσουμε και να υπάρξουμε προ καταβολής κόσμου, δηλαδή πριν καν δημιουργηθεί ο κόσμος, πως θα νιώθαμε;

Εάν μπορούσαμε να βιώσουμε την απέραντη αγάπη του Χριστού για εμάς, που δεν μας κρίνει αλλά μας σώζει, δεν μας δικάζει αλλά αγκαλιάζει, αδιαφορώντας για τα λάθη και τις αμαρτίες μας, τότε πως θα νιώθαμε; Θα επιμέναμε να ζητιανεύουμε ένα βλέμμα, ένα μπράβο και μια επιβεβαίωση ενός κόσμου που όλα τα κοστολογεί και τα ζητάει πίσω; Που μηδενίζει και απογοητεύει εκείνους που έσφαλαν; Που πικραίνει και οδηγεί στον όλεθρο της απόγνωσης εκείνους που δεν άντεξαν και έπεσαν; Ο Θεός αναφέρει μέσα από τους Ψαλμούς, «Ακόμα κι αν ο πατέρας και η μητέρα μου με εγκαταλείψουν, ο Κύριος θα με φροντίσει» (Ψαλμός 27:10).

Λέμε ότι πιστεύουμε στον Χριστό αλλά έχουμε καταλάβει ότι Εκείνος πιστεύει σε εμάς; Το έχουμε αντιληφθεί αυτό, ότι ο ίδιος ο Θεός πέθανε για εμάς; Πως αισθανόμαστε ένα τίποτα όταν ο ίδιος ο Χριστός πίστεψε ότι αξίζει να θυσιαστεί για εμάς; Θα τον διαψεύσουμε; Όχι βέβαια, γιατί μπορεί όντως εμείς ως άνθρωποι να είμαστε αδύναμοι και να μην έχουμε τίποτα, αλλά έχουμε τα πάντα όταν έχουμε τον Χριστό. Και να ξέρεις, τον Χριστό δεν είναι ανάγκη να τον κερδίσεις ή να του αποδείξεις κάτι, γιατί σε έχει κερδίσει αιώνια αυτός. Κι αυτό δεν αλλάζει ότι κι αν γίνει. Του ανήκεις αιώνια.

ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/p.libyos/

Σχετικά άρθρα

1,558ΥποστηρικτέςΚάντε Like
18ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
- Advertisement -

ΔΗΜΟΦΙΛΗ