Παρασκευή, 24 Σεπτεμβρίου, 2021

H συνέπεια της «Στέγης Ωνάση»

του Κώστα Σαμάντη

Αναδημοσίευση από το ardin-rixi.gr

Στις 2,3 και 4 Ιουλίου είχε προγραμματιστεί στα Ιωάννινα «1ο Πανελλήνιο Συνέδριο Γονιμότητας και Αναπαραγωγικής Αυτονομίας: Όρια και Επιλογές». Την Οργανωτική Επιτροπή αποτελούσαν τρεις Καθηγητές Μαιευτικής-Γυναικολογίας από τα Πανεπιστήμια των Ιωαννίνων, Θράκης και Θεσσαλίας καθώς επίσης και ένας Γυναικολόγος της Κλινικής Γένεσις. Σύμφωνα με τους οργανωτές, σκοπός του Συνεδρίου ήταν η εστίαση στην πρόληψη σε θέματα γονιμότητας, στη γνώση, στην έρευνα, τη συνεχιζόμενη μεταπτυχιακή επιμόρφωση των ασχολουμένων με την υγεία, ιατρών, νοσηλευτών, μαιών, βιολόγων και γενετιστών και ταυτόχρονα στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών, εφήβων και ενηλίκων.

Μία προσεκτική περιήγηση στις θεματικές ενότητες του Συνεδρίου καθιστά σαφές ότι στόχος του είναι η ενημέρωση και μόνο γύρω από τα θέματα της γονιμότητας. Πουθενά δεν θα βρει κάποιος/α ότι στόχος του ήταν η απαγόρευση ή η ποινικοποίηση των εκτρώσεων. Και όμως, μία θύελλα αντιδράσεων διαπέρασε οργανώσεις, φορείς, μέσα μαζικής ενημέρωσης και διαδικτυακές πλατφόρμες. Το Συνέδριο και οι συντελεστές του δέχθηκαν σκληρή επίθεση εξαιτίας ενός βίντεο το οποίο ενημέρωνε για τη διοργάνωσή του. Η επίθεση περιλάμβανε σκληρά και αρνητικά σχόλια όπως ενοχοποιητικό, ρατσιστικό, στερεοτυπικό, οπισθοδρομικό ή υποτιμητικό για όλες τις γυναίκες.

Όμως σκοπός του Συνεδρίου ήταν η ενημέρωση για το πολύ σημαντικό πρόβλημα της υπογεννητικότητας, ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζει η χώρα μας.

Στο πλαίσιο αυτό εμφανίστηκε και η Στέγη Ωνάση η οποία, συμμετέχοντας στο κύμα των επικριτών του Συνεδρίου, ανέβασε ξανά στο κανάλι της τη θεατρική παράσταση Babybird, Babybird,του Δημήτρη Μπαμπίλη την οποία είχε προβάλει ξανά, πριν μερικούς μήνες και συγκεκριμένα τον Απρίλιο του 2021. Έχει ενδιαφέρον η περιγραφή της Στέγης για την παράσταση: “Γιατί (δεν) κάνουμε παιδιά?”. Υποψήφιοι γονείς, μια νέα μητέρα, μια μαία, μια δημογράφος, μια κοινωνιολόγος, ένας νευροεπιστήμονας και μία you tuber-ακτιβίστρια ενάντια στις γεννήσεις, παίρνουν θέση στην πιο σέξι οντολογική ερώτηση και σε μια παράσταση-ντοκιμαντέρ για την περίπλοκη σχέση της ερωτικής μας ζωής με την αναπαραγωγική μας δυνατότητα.

Στην περιγραφή είναι εμφανής η μεταμοντέρνα οπτική η οποία έτσι κι αλλιώς παραμένει βασική για τη Στέγη Ωνάση. Η youtuber-ακτιβίστρια ενάντια στις γεννήσεις είναι η σταρ της παράστασης, ενώ το δημογραφικό πρόβλημα, το οποίο συνδέεται άμεσα με ζητήματα όπως είναι η εθνική ταυτότητα, η ενδογενής παραγωγική διαδικασία, το ασφαλιστικό, ακόμα και το θέμα της εθνικής άμυνας, παρουσιάζεται ως μια σέξι ερώτηση.

Η τοποθέτηση της Στέγης Ωνάση είναι καθαρή: «Αναδεικνύει ένα ζήτημα το οποίο “απασχολεί” σταθερά τη δημόσια σφαίρα, εξαιτίας της ιδεολογικής έλξης που προκαλεί στις εθνικιστικές κορώνες». Οι ερωτοαπαντήσεις στην ιστοσελίδα επίσης: «Σταμάτησαν οι άνθρωποι να κάνουν σεξ»…. Κι αν όντως έχουμε «πληθυσμιακό έλλειμμα», «γιατί διώκονται όσοι μετακινούνται για μια καλύτερη ζωή». Και τέλος: προκαλεί μια «συζήτηση» για τη γονιμότητα και γονεϊκότητα, που επανέρχεται, καθώς ο ηθικός πανικός και οι ρητορικές περί κινδύνων «αλλοίωσης του έθνους» προσπαθούν διαρκώς να την μονοπωλήσουν».

Στην παράσταση παρελαύνουν οι προαναφερόμενοι συντελεστές. Ο σκηνοθέτης Δημήτρης Μπαμπίλης στήνει μια παράσταση η οποία χαρακτηρίζεται από τη νεανική της γλώσσα και τις κατά περίσταση εκφράσεις του συρμού. Λογικό. Σαγηνεύοντας το νεανικό κοινό μέσω των κωδίκων που αυτό χρησιμοποιεί, προσπαθεί να του εμφυσήσει ταυτόχρονα και να του μεταφέρει την αποστροφή για την πυρηνική οικογένεια. Σύμφωνα λοιπόν με τη Στέγη και τον σκηνοθέτη, μια ιδανική κοινωνία είναι αυτή στην οποία υπάρχει συλλογική διαχείριση γονεϊκότητας. Εκεί λοιπόν που τα παιδιά δεν γνωρίζουν ποιος είναι ο πατέρας και η μητέρα τους. Η μονογαμία στις σχέσεις αποπνέει αποκλειστικά και μόνο επιθυμία ιδιοκτησίας, ενώ ως παράδειγμα πολυγονεϊκής οικογένειας αναφέρεται το πρότυπο το οποίο κυριαρχούσε την περίοδο της ναζιστικής Γερμανίας, ταυτίζοντάς το με αυτήν. Η ακτιβίστρια ενάντια στις γεννήσεις είναι σαφής: Ο αντιναταλισμός είναι το νεανικό κίνημα του μέλλοντος που δεν θα επιτρέψει η μήτρα να εκχωρηθεί ως ιδιοκτησία στο έθνος και το κράτος. Η παράσταση θα κλείσει με ένα μικρό ντοκιμαντέρ το οποίο παρουσιάζει αληθινές σκηνές γέννας στη φύση και ειδικότερα σε ένα ποτάμι, σε μια λογική καταδίκης της «μαιευτηριακής βίας» και της προβολής μιας new age εναλλακτικής. Σοκαριστικό από μόνο του…

Ο τίτλος της παράστασης (Babybird, Babybird) αναφέρεται στην, μοναδική αμφιλεγόμενη, ταινία του Κεν Λοουτς, Ladybird Ladybird (1994), με θέμα τη διαμάχη μιας ανύπαντρης μητέρας με τις κοινωνικές υπηρεσίες της Μεγάλης Βρετανίας, σχετικά με τη φροντίδα και την επιμέλεια των παιδιών της.

Για τη Στέγη Ωνάση έχουμε μιλήσει και κατά το παρελθόν. Διαθέτοντας έναν υψηλότατο προϋπολογισμό, παρέχει δωρεάν παραστάσεις και συναυλίες που απευθύνονται στη νεολαία και προωθεί, υπόγεια και φανερά, πολιτιστικές πλευρές της παγκοσμιοποίησης και τον μεταμοντερνισμό στις εκδηλώσεις της. Επιδιώκει να επιβάλει το trendy πρόγραμμά της, διαχέοντας την ατζέντα της στο νεανικό κοινό που διψά για πολιτισμό. Ενίοτε χρησιμοποιεί ως ευκαιρία τα κοινωνικά ζητήματα που αναδεικνύονται ως ζητήματα αιχμής. Το ίδιο έκανε λοιπόν και τώρα εκμεταλλευόμενη τον θόρυβο γύρω από το συνέδριο των Ιωαννίνων. Για πολλά μπορεί να κατηγορήσουμε τη Στέγη Ωνάση, όχι όμως και για ασυνέπεια όσον αφορά τον μεταμοντέρνο χαρακτήρα της. Παραμένει συνεπής στο ιδεολογικό της αφήγημα.

Δημοσιεύθηκε στο 170ο φ. της Ρήξης (Ιούλιος 2021) που κυκλοφορεί

Σχετικά άρθρα

1,558ΥποστηρικτέςΚάντε Like
19ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
- Advertisement -

ΔΗΜΟΦΙΛΗ