Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου, 2021

Κώστας Σκανδαλίδης: «Είμαστε απέναντι στην κομματικοποίηση και εμπορευματοποίηση του αθλητισμού»

Ομιλία Κώστα Σκανδαλίδη, Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του Κινήματος Αλλαγής στη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού:

Για αρχή να καλωσορίσουμε επιτέλους μια σχετικά ολοκληρωμένη νομοθετική παρέμβαση του Υπουργείου. Δεν συνιστά καμιά συνολική μεταρρύθμιση, τακτοποιεί όμως κάποια κενά και σημαντικά θέματα. Τόσο καιρό μας είχατε συνηθίσει σε μεταμεσονύχτιες τροπολογίες και ρυθμίσεις της τελευταίας στιγμής με σκοπό την ωμή παρέμβαση στις εκλογικές διαδικασίες και στα καταστατικά των ομοσπονδιών. Το ότι ήρθε επιτέλους ένα σχέδιο νόμου, έστω και αποσπασματικό και προβληματικό σε κάποια σημεία του είναι ένα θετικό βήμα.

Ο χώρος του αθλητισμού όφειλε να είναι πεδίο συνεννόησης όλων των πολιτικών κομμάτων της χώρας. Ο Αθλητισμός δεν είναι κόμμα, είναι κοινωνικό αγαθό. Κανένας δεν επιτρέπεται να προσπαθεί να κομματικοποιήσει και να εμπορευματοποιήσει Κοινωνικές Αξίες όπως ο Αθλητισμός.  Τα τελευταία 2 χρόνια, αλλά και παλαιότερα, έχουμε γίνει μάρτυρες μιας προσπάθειας κομματικοποίησης του αθλητισμού, ακόμη και του ερασιτεχνικού, έχουμε γίνει μάρτυρες μιας αγωνιώδους προσπάθειας ο κάθε υπουργός να βάλει τη δική του σφραγίδα, ανεξάρτητα από τις πραγματικές ανάγκες του χώρου, ανεξάρτητα από τις πραγματικές ανάγκες των αθλούμενων, επαγγελματιών και μη, των εργαζόμενων στο χώρο του αθλητισμού και γενικά ανεξάρτητα από τις ανάγκ3ες ολόκληρης της κοινωνίας.

Επί του νομοσχεδίου τώρα. Ξεκινώ από την Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού. Μετά από παλινωδίες ενός έτους φέρνεται ένα θεωρητικά αλλαγμένο θεσμικό πλαίσιο. Τον Ιούλιο του 2020 ήταν η πρώτη φορά που σε αυτήν εδώ την αίθουσα, φέρατε παράταση της θητείας των μελών της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού κατά τρεις μήνες, σημειώνοντας τότε ότι κάτι τέτοιο είναι αναγκαίο για να «τρέξουν» τα επαγγελματικά πρωταθλήματα το επόμενο έτος, αλλά γίνεται σε ένα πλαίσιο παρωχημένο και ιδιαίτερα προβληματικό, το οποίο άμεσα θα αλλάξει. Πέρασε ένας χρόνος για να γίνει το δικό σας άμεσα πράξη. Από τότε βέβαια έχει πάρει και άλλες παρατάσεις η θητεία των μελών της Επιτροπής, με τελευταία αυτή που προβλέπεται στη σημερινή τροπολογία μέχρι και τις 31.10.21. Ας ελπίσουμε ότι δε θα γίνουμε μάρτυρες ακόμη μιας παράτασης μετά τον Οκτώβριο.   Η Επιτροπή αποτελεί μια κατ’ επίφαση Ανεξάρτητη Αρχή. Προσπαθεί η κυβέρνηση να την παρουσιάσει ως τέτοια, αλλά δεν ισχύει καθώς τα μέλη της διορίζονται από τον καθ’ ύλην αρμόδιο υπουργό, με απλή γνώμη της Βουλής. Δηλαδή, θα έρχονται τα μέλη που η κυβέρνηση επιθυμεί, θα ενημερώνουν τη Βουλή και ανεξάρτητα από το αν η Βουλή συμφωνεί ή όχι, αυτά θα διορίζονται κανονικά καθώς θα είναι επιλογή του Υπουργού. Η διάταξη δίνει πλήρη προσωπική και λειτουργική ανεξαρτησία στα μέλη της Επιτροπής. Η Επιτροπή δεν θα υπόκειται σε εποπτεία ή έλεγχο νομιμότητας ή σκοπιμότητας από κανένα κυβερνητικό φορέα. Επίσης καθιερώνεται “ασυλία” των μελών της και το ανεύθυνο αυτών έναντι του Ελληνικού Δημοσίου, παρά μόνο για δόλο και βαριά αμέλεια. Η οικονομικής της και λειτουργική ανεξαρτησία όμως δεν υφίστανται καθώς οι πόροι παραμένουν από τη ΓΓΑ, είτε οικονομικοί, είτε σε ανθρώπινο δυναμικό. Για ποια ακριβώς ανεξαρτησία μιλάτε, είναι θέμα υπό διερεύνηση. Γιατί δεν προσθέτετε στη διάταξη την ανάγκη στήριξης των μελών από τα 3/5; Ώστε τα μέλη της επιτροπής να απολαμβάνουν σχετική διακομματική συναίνεσης;  

Σχετικά με την αυστηροποίηση του θεσμικού πλαισίου των ποινών για τα αδικήματα αθλητικής βίας. Επανέρχεται το γνωστό σε όλους ιδιώνυμο,  δηλαδή σε περίπτωση καταδίκης δεν υπάρχει αναστολή ή μετατροπή της ποινής. Πρόβλεψη που ίσχυε και παλιότερα και είχε καταργηθεί. Αυστηροποιείται επίσης το πλαίσιο των περιοριστικών όρων που μπορεί να επιβάλλει ο Εισαγγελέας κατά την προδικασία για αδικήματα αθλητικής βίας. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα ιδιαίτερο σκληρό μέσο, το οποίο θα τιμωρεί σκληρά τους «απείθαρχους» μέσα και έξω από τα γήπεδα. Η κυβέρνηση ευαγγελίζεται πως με το εγχείρημα αυτό θα καταπολεμήσει τα φαινόμενα βίας και χουλιγκανισμού στον αθλητικό χώρο. Αν με ρωτήσετε σαν φίλαθλο είμαι υπέρ. Η εφαρμογή, όμως, αμιγώς κατασταλτικών μέτρων δεν οδηγούν πάντοτε στα επιθυμητά αποτελέσματα. Το μεγάλο στοίχημα είναι πώς θα τον βοηθήσει το ίδιο το σύστημα να μην οδηγηθεί ξανά σε παρόμοια αξιόποινη πράξη. Η όποια αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου, για να είναι επιτυχής, οφείλει να συνδυαστεί και με άλλες πρωτοβουλίες και όχι μόνο σε επίπεδο καταστολής.  Η καλλιέργεια μιας διαφορετικής κουλτούρας, όπως και η κατάλληλη ενημέρωση οφείλει να ξεκινήσει από το σχολείο, όπου τα παιδιά από μικρή ηλικία πρέπει να γαλουχηθούν με το αθλητικό ιδεώδες και την καταδίκη της βίας.

Σχετικά με την περιβόητη αναδιάρθρωση κατηγοριών επαγγελματικού ποδοσφαίρου.  Κινείται στη σωστή κατεύθυνση, εφόσον μπορείτε να μας βεβαιώσετε ότι μπορεί να υπάρξει πρωτάθλημα στη super league 2 με 36 ομάδες. Έχουν γίνει σχετικές μελέτες; Είναι βέβαιο ότι προλαβαίνει να οργανωθεί και να τρέξει το πρωτάθλημα της SL2 την επόμενη χρονιά;

Πάμε τώρα στη ρύθμιση θεμάτων του επαγγέλματος του προπονητή. Εδώ υπάρχουν πολλές θετικές ρυθμίσεις, αναφορικά με την κατοχύρωση των προπονητών, ιδίως στον ερασιτεχνικό αθλητισμό. Πολλοί προπονητές αναγκάζονται να εργάζονται ανασφάλιστοι και γενικότερα μέσα σε ένα καθεστώς εργασιακής ανασφάλειας. Οι ρυθμίσεις για τους προπονητές κάνουν το πρώτο βήμα για να μπουν κανόνες στο χώρο εργασίας τους καθώς προβλέπεται υποχρεωτική απασχόληση προπονητή σε κάθε άθλημα, με έγγραφη σύμβαση εργασίας. Και ερχόμαστε σε 2 επίμαχα ζητήματα αναφορικά με τους προπονητές. Το πρώτο αφορά τους προπονητές με ειδικότητα το Ποδόσφαιρο. Η διάταξη, αποδίδει στην ΕΠΟ την αρμοδιότητα να καθορίζει επαγγελματικά δικαιώματα πτυχιούχων πανεπιστημίου. Ωστόσο, η απόδοση επαγγελματικών δικαιωμάτων αποτελεί αρμοδιότητα του κράτους κι όχι οποιουδήποτε Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου. Κατανοούμε την ύπαρξη της σύμβασης της UEFA με την ΕΠΟ και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη σύμβαση αυτή, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να δεχτούμε την υποτίμηση των πτυχίων του ελληνικού πανεπιστημίου και την ισοπέδωση των δικαιωμάτων των πτυχιούχων των ΣΕΦΑΑ- ΤΕΦΑΑ με ειδικότητα το ποδόσφαιρο. Είναι αδιανόητο  πτυχία από ιδιωτική, αδιαβάθμητη, ταχύρρυθμη σχολή μη εκπαιδευτικού οργανισμού (Σχολή Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας) να είναι επαγγελματικά υπεράνω των πανεπιστημιακών πτυχίων τετραετούς φοίτησης. Η πολιτεία σε συνεννόηση με την ΕΠΟ, την UEFA και τα πανεπιστημιακά ιδρύματα να βρει μια λύση βιώσιμη και μη καταχρηστική, όπου οι πτυχιούχοι ΣΕΦΑΑ- ΤΕΦΑΑ με ειδικότητα ποδόσφαιρο να μπορούν να αποκτούν έστω το UEFA A στο πλαίσιο της τεταρτοετούς φοίτησης του στο πανεπιστήμιο.  Το δεύτερο θέμα αφορά την Εθνική Σχολή Προπονητών, η οποία θα υπάγεται στη ΓΓΑ και θα καθορίζει όλο το πλαίσιο που θα διέπει τη λειτουργία της σχολής. Ερωτώ λοιπόν, ποιοι και με ποια  προσόντα θα καθορίζουν τη ύλη και το πρόγραμμα σπουδών; Πως θα αποδεικνύεται η εκπαιδευτική τους επάρκεια; Θα είναι καθηγητές πανεπιστημίου; Όλοι οι προπονητές, ανεξαιρέτως αθλήματος και σίγουρα οι προπονητές των υποδομών και ακαδημιών πρέπει να έχουν τουλάχιστον εξάμηνη εκπαίδευση παιδαγωγικής κατάρτισης, η οποία προς το παρόν προσφέρεται μόνο στα πανεπιστημιακά ιδρύματα.

Τέλος, η παράταση για την εναρμόνιση των καταστατικών με το νόμο είναι αναγκαία. Η γραφειοκρατία είναι μεγάλη και τα σωματεία βρίσκονται αντιμέτωπα με παθογένειες ετών που ενίοτε οφείλονται στη δομή του ίδιου του κράτους.  Διαφωνούμε, όμως, με την πρόβλεψη για απαγόρευση χρήσης των εγκαταστάσεων των Ο.Τ.Α. από αθλητικά σωματεία που δεν έχουν εγγραφεί στα μητρώα από 1ης /9ου  του 2021. Το Μητρώο δεν λειτούργησε όπως αναμενόταν και η καταγραφή των σωματείων πρέπει να γίνει με ένα «ανοιχτό» Μητρώο, χωρίς ασφυκτικές προθεσμίες και χωρίς να αποκλείει τους αθλητές από τους χώρους προπόνησης, γιατί, έτσι, ουσιαστικά, ποιος τιμωρείται; Όχι το σωματείο, αλλά ο αθλητής.

Ολοκληρώνοντας, το νομοσχέδιο φιλοδοξεί να φέρει μια μεταρρύθμιση στο χώρο του αθλητισμού, δυστυχώς όμως με αποσπασματικές ρυθμίσεις και όχι με ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο.

Θα κάνω και μία γενικότερη παρατήρηση. Ζούμε σήμερα μία τεράστια κρίση του αθλητισμού και μία υποβάθμιση της Ελλάδας σε διάφορα αθλήματα και σε διάφορους αθλητικούς χώρους. Η οργάνωση του επαγγελματικού αθλητισμού δεν είναι αντίστοιχη των αναγκών έτσι ώστε να αντιμετωπιστεί αυτή η κρίση και να γεφυρωθεί αυτή η αντίφαση.

Διαβάζω πολλές φορές στα πρωτοσέλιδα αθλητικών εφημερίδων:

  • «Προστατεύστε τους αθλητές». Δεν μπορούνε να παίζουν όλο το χρόνο συνεχόμενα. Δεν μπορούν να εκβιάζονται. Δεν μπορούν να μπαίνουν σε μια διαδικασία η οποία είναι άσχετη με μία πραγματική, σωστή, ορθολογιστική διαχείριση του χρόνου από την προπόνηση ως και τον αγώνα.
  • «Αντιμετωπίστε τη βία».
  • «Αναδείξτε τις υποδομές που έχουμε, που είναι σημαντικές, και αυτή τη στιγμή αργούν οι περισσότερες από αυτές». 
  • «Διάθεστε πόρους όπου είναι ανάγκη».

Μας λέτε συνεχώς – και το βλέπουμε – ότι πόροι υπάρχουν. Αν είναι προτεραιότητα η αναβάθμιση του αθλητισμού, που αποτελεί στοιχείο της ταυτότητας και της παράδοσης της χώρας, αλλά και σύγχρονο, συγκριτικό, πολιτισμικό και ιστορικό πλεονέκτημα – και άρα και οικονομικό και αναπτυξιακό πλεονέκτημα – θα έπρεπε μία από τις βασικές προτεραιότητες να είναι η αύξηση των διαθέσιμων πόρων και η σωστή διαχείρισή τους, ούτως ώστε να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο της κρίσης του αθλητισμού και να απολαύσουν οι ίδιοι οι αθλητές, που προσωπικά καταβάλουν τρομακτικές προσπάθειες και φέρνουν τεράστιες επιτυχίες, τη φροντίδα ενός κράτους που αναπτύσσει οργανωμένα και σωστά τον αθλητισμό. Αυτό υπαγορεύουν και τα Ολυμπιακά ιδεώδη όπως και όλη η πορεία, η διάρκεια και η ιστορία αυτού του έθνους.

Σχετικά άρθρα

1,558ΥποστηρικτέςΚάντε Like
18ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
- Advertisement -

ΔΗΜΟΦΙΛΗ